STOP!
Moet het echt nu al?
Geef ons nog wat tijd!
Een maand.
Een week.
Een paar dagen.
Blijf heel even hoe je twee dagen geleden nog was!
uit: Waarom je moeder en ik bijna altijd een kamerjas dragen
Wouter Deprez
[ reactie toevoegen ] | permalink | related link |
( 3 / 77 )In Antwerpen was er amper sprake van maar hier in Mol wordt een vroedvrouw aan huis erg aanbevolen.
Om de draadjes er te komen uithalen, maar ook om je kindje wat mee op te volgen. En dat was hier geen slecht idee. Want onze Sebas was nu eenmaal geen goede drinker eens hij thuis kwam.
De flesjes van avent waren nogal straf, waardoor ons venteke steeds in slaap viel. En niet meer wakker te krijgen was.
Ook kon hij plots geen kaka meer doen.
We haalden dus eerst heel de flessencollectie van Line boven, maar daar liep de melk er dan weer veel te snel uit.
Dan kwam voor de eerste keer de vroedvrouw op bezoek die Sebas eens woog. Zoals verwacht was ons meneerke afgevallen, terwijl hij toch stillekes aan moest beginnen bijkomen.
Ze rade ons aan om de spenen af te koken met tandenstokers er in, of andere speentjes uit te proberen of nog eens andere speentjes te proberen, of nog eens andere speentjes te proberen…
Een heel gedoe allemaal. Op den duur geraakte Sebas alleen maar verward en dronk hij nog minder. De vroedvrouw kwam hem nog verschillende keren wegen en hij bleef maar afvallen. Zo begin je je natuurlijk wel zorgen te maken.
Tot hij op dag 10 een hongerdagje kreeg (wist de mevrouw van kind en gezin ons te zeggen) en toen ging het eigenlijk wel wat beter. Toen is hij ook voor de eerste keer bijgekomen en goed bijgekomen. Hij woog ineens al wat meer als bij de geboorte. OEF toch een hele geruststelling.
Dus prulde we maar wat verder. Maar Sebas begon steeds onrustiger te drinken. Hij gaf ook regelmatig terug, lag heel de tijd melk weg te slikken, lag te wriemelen, hij was niet echt content.
Vorige week moesten we dan naar K&G voor de gehoortest. (die trouwens dik in orde was). Zij zag hoe onrustig Sebas was en hoorde ook dat geslik. Ze vroeg hoe hij het deed en toen ik mijn uitleg deed, kreeg ik de raad om toch eens een andere pap te proberen. Ik heel content, want daar dacht ik al langer aan, maar je doet dat natuurlijk niet op eigen initiatief!
Na ons bezoekje tenen we dus naar de apotheek om een bus nutrilon omneo. De mevrouw van K&G wist ons te vertellen dat het wel een weekje kon duren eer we verbetering zagen, maar al bij de eerste fles ging het een pak beter. Voor de eerste keer zag ik een rustige baby zijn fles uit drinken. Ook het slikken was al een pak beter. Zo volgden er nog heel wat flessen. En ondertussen hebben wij een heel ander kind in huis. Een kind dat genot heeft van zijn fles.
De krampjes zijn nog steeds niet weg, maar ik heb de indruk dat zijn stoelgang ook platter wordt. Dus misschien komt er ook nog wel verbetering in. We zullen zien!
Sebas is nog steeds geen grote drinker. Hij zou eigenlijk flessen van 140ml moeten drinken en dit om de vier uur, maar hij drinkt over het algemeen flessen van 100 ml en dit om de max 3uur. En ja, ook ’s nachts! De nachten zijn hier dus maar kort! En dat voel je wel! Ik hoop dat hij snel grotere flessen zal drinken, maar reken er absoluut niet op! Ik bereid me al voor op een lange tijd met weinig slaap!
Om nu even terug te komen op die vroedvrouw. Ik vraag me dikwijls af of dat nu eigenlijk goed is zo’n vroedvrouw aan huis. Ja, want je kan je ei eens kwijt. Je kan je ongerustheid delen, je krijgt goede raad,…
Maar ook neen, want moest ze niet geweest zijn, zou ik misschien ook wel minder ongerust geweest zijn. Al weet je dat natuurlijk niet!
Zou ik ze een volgende keer nog laten komen? Ik denk het wel. Ik vond het op die momenten altijd fijn om er met haar over te praten en raad te krijgen van haar! Als mama weet je toch ook niet altijd waaraan en waaraf he!
[ 1 reactie ] ( 8 keer bekeken ) | permalink | related link |
( 3 / 77 )Met twee kindjes in huis waarvan ééntje graag op de arm ligt en het ander graag geëntertaind wordt, is het niet zo simpel om uren aan de computer te zitten. Laat staan om vele lange verslagen te schrijven.
Lastig, want ondertussen heeft Sebasje alweer vanalles meegemaakt en als ik het niet snel opschrijf dan ben ik binnenkort weer alles vergeten!
Maar ik doe mijn best om het hier een beetje bij te houden en om wat foto’s te komen plaatsen, maar excuseert u mij voor het trage werk! :-)
[ reactie toevoegen ] | permalink | related link |
( 2.9 / 72 )Zo’n pasgeboren boeleke heeft natuurlijk nog een stukje van de navelstreng aan zijn buikje hangen.
Ik vind het verzorgen daarvan altijd maar een beetje griezelig. Maar het hoort er natuurlijk bij.
Mijn zoon dacht daar blijkbaar wel hetzelfde over, want de laatste avond in het ziekenhuis hing dat ding nog maar met twee draadjes vast. En die nacht is de navelstreng er dan ook al afgevallen.
Een contente mama hoor! Daar zijn we ook alweer vanaf!
En onze kleine Sebas heeft nu een mooi buikje met een perfect naveltje!
[ reactie toevoegen ] | permalink | related link |
( 3.1 / 72 )Het tutjesverhaal bij Line was er één van meerdere hoofdstukken. Bij Sebas was dat niet het geval.
Hij had precies nogal een grote zuigbehoefte, dus kreeg hij op dag, allé eigenlijk nacht 2 al een tut in zijn mondje geduwd. En meneer was er meteen mee weg.
Hij was fan!
Ondertussen tuttert ons ventje nog steeds graag, maar vaak zorgt die tut toch ook wel voor wat frustraties. Want wanneer Sebas in slaap valt, vergeet hij nogal eens aan dat tutje te zuigen, waardoor die tut steeds uit zijn mond valt en Sebas dus ook steeds wakker wordt. Niet gemakkelijk!
Wanneer Sebas in zijn wiegje moet slapen en niet op de arm, probeer ik hem dus ook zonder tut te laten slapen, want anders krijg ik zelf niet echt de kans om mijn ogen dicht te doen!
Geen gemakkelijke opdracht!
[ reactie toevoegen ] | permalink | related link |
( 3.1 / 69 )Next
Search:
